كار است و حكم مىكند هر ذرّهء ماده ، همهء ذرّات ديگر ماده را با نيرويى جذب مىكند كه تابع سه عامل زير است : الف ) جرم جسم ، ب ) جرم جسم ديگر ، ج ) فاصلهء ميان اين اجسام . اين سه عامل را معمولا به ترتيب با علامت‌هاى m , M و r نشان مىدهند . بيان صورى اين قانون چنين است : هر ذرّهء ماده در جهان ، هر ذرّهء ديگر را با نيرويى جذب مىكند كه متناسب با حاصل ضرب جرم‌هاى آن‌هاست و با مجذور فاصلهء ميان آن‌ها نسبت عكس دارد . اين قانون را مىتوان به صورت معادلهء جبرى نيز بيان كرد : كاربرد جاذبهء عمومى 1 . سقوط آزاد اجسام : هر جسمى كه به‌گونه‌اى نگه داشته نشده باشد ( قسرى در كار نباشد ) قطعا به سمت مركز زمين سقوط خواهد كرد . 2 . جزر و مدّ اقيانوس‌ها و جزر و مدّ جوّ . 3 . حركت ستاره‌هاى دنبال‌دار . 4 . تقديم اعتدالين . 5 . حركت سيارات ، قمرها ، ستاره‌ها و كهكشان‌ها . اگر نيروى جاذبه ميان زمين و خورشيد حاكم نباشد زمين مماس بر مسير خود پرتاب خواهد شد و پيوسته در نقطه A مثلا از خورشيد دور تر خواهد گرديد .